Iedereen doet mee in de Egmonden – Platform de Egmonden
Hieronder staat een verhaal van Celia. Zij is actief lid van de werkgroep “Iedereen doet mee”, een werkgroep die zo goed mogelijk de belangen van de inwoners met een fysieke beperking wil behartigen. We houden ons bijvoorbeeld bezig met het mobiliteitsbeleid van de gemeente, het Wmo vervoer. Een paar maanden geleden heb ik al een stukje geschreven over de wandeling die we gemaakt hebben met wethouder Briët. Er valt nog meer over te vertellen dan hieronder staat, maar dat komt een volgende keer.
Ik wil ook nog vertellen, dat ik overlegd heb met Dennis van Amstel naar aanleiding van het feit, dat Dorpsgenoten vanaf 1 april alleen nog digitaal te lezen is. Drukken en rondbrengen is niet meer mogelijk. Wel heeft Dennis het heel makkelijk gemaakt om op een laptop een icoontje te zetten, waarmee je meteen in Dorpsgenoten komt. De mensen van spreekuren, die de bibliotheek en vrijwilligers houden in de dorpshuizen kunnen je daarbij helpen. Bij PostaanZee is altijd een laptop beschikbaar, waarop je Dorpsgenoten kunt lezen. We hopen, dat de andere dorpshuizen ook zoiets beschikbaar stellen.
We zoeken nog naar een manier, waarop de inwoners, die niet of nauwelijks de deur uitkomen toch op de hoogte blijven.
Volgende week meer!
Namens het Platform van de Egmonden
Renske de Vreede
Een kleine 20 jaar geleden verhuisde ik naar Egmond-Binnen.
Dit kleine dorpje, waar je in eerste instantie erg aan moet wennen als je onder de rook van Amsterdam vandaan komt. In het begin vond ik het maar niks, al dat gekoetel. Het was als buitenstaander ook moeilijk om aansluiting te vinden. Maar alles went. En waar een klein dorpje groot in kan zijn, in nood staat iedereen voor elkaar klaar. Ik voel mij hier nu echt thuis. En daarnaast: wat wonen we hier toch mooi! Als je wilt, ben je zó in de duinen of op het strand. Je hoeft alleen maar de randweg over te steken.
Maar voor veel mensen is dat bijna onmogelijk. Voor mijn vrouw bijvoorbeeld, zij is zeer slechtziend en slechthorend. De randweg oversteken is voor haar niet te doen.
En zij is bij lange na niet de enige, er zijn meer mensen met mobiliteitsproblemen. En ook veel ouderen hebben er moeite mee om aan de overkant te komen. Het verkeer raast langs je heen en ook al is het verplicht, er wordt zelden gestopt voor de witte stok of voor mensen die slecht ter been zijn of in een rolstoel of scootmobiel zitten.
En zo kunnen veel mensen niet zonder hulp ons mooie natuurgebied bezoeken.
Zelfstandig een kopje koffie halen bij Nieuw Westert is er voor deze doelgroep niet bij.
Ook ouders met kinderen, hoor ik erover. En fietsers. Alles komt samen op de drukke, onoverzichtelijke kruispunten, er is niet één veilige oversteekplaats op de randweg in Egmond-Binnen.
Sinds het ondertekenen van het VN-verdrag Handicap in 2016 heeft de overheid de wettelijke plicht om mensen met een handicap volwaardig te laten meedoen in de maatschappij en te betrekken bij de plannen en uitvoering van projecten.
Daarom zijn wij met een aantal mensen met een lichamelijke en visuele beperking uit de Egmonden, de belangengroep ‘Iedereen doet mee in de Egmonden’ gestart.
Zo hebben wij Ernest Briët, wethouder van o.a. verkeer en vervoer, uitgenodigd. We hebben hem laten ervaren hoe het is om in een rolstoel te zitten en om met een taststok te lopen terwijl je amper iets ziet.
Daarnaast hebben mijn vrouw en ik Jeroen Olthof, gedeputeerde van de provincie Noord-Holland uitgenodigd bij ons thuis, om de onveilige oversteek op de randweg onder de aandacht te brengen.
Hij had de adviseur wegen meegenomen en we hebben een goed gesprek met hen gevoerd.
Op de vraag hoe een veilige oversteekplaats gerealiseerd kan worden, was het antwoord:
Een rotonde staat niet op de planning. Maar een stoplicht met rateltikker is ook niet gebruikelijk. Niet gebruikelijk is niet onmogelijk, was ons standpunt.
Ik wees hen op de situatie in Egmond aan den Hoef, waar op een 80 km-weg een rotonde én een stoplicht op nog geen 100 meter van elkaar gesitueerd zijn. ‘Dit stoplicht is daar neergezet om de bus veilig in te laten voegen in het verkeer’, werd ons verteld. Maar het invoegen van een bus, mag toch niet belangrijker zijn dan het oversteken van onze inwoners?
De gedeputeerde en zijn adviseur hebben met een simulatiebril en een taststok, zelf ervaren hoe gevaarlijk deze oversteek is. Beiden heren waren volledig gedesoriënteerd en erg onder de indruk. Ons werd beloofd dat er goed naar de situatie gekeken gaat worden en dat wij een terugkoppeling gaan krijgen.
En natuurlijk zijn dit niet de enige knelpunten. Denk aan de buurtbus die niet rijdt op zondag. Of de onbereikbaarheid van het strand.
In Scheveningen is een verhard pad aangelegd tot aan de voedlijn. De gemeente Bergen ziet echter de betonplaten al vliegen bij harde wind.
Onze belangengroep krijgt steeds meer erkenning en wordt nu ook betrokken bij overleggen, zoals de verbouwing van De Schulp en we praten mee in diverse klankbordgroepen, zoals de klankbordgroep mobiliteit en de klankbord vitale kernen van de gemeente Bergen.
Ook zijn wij betrokken bij de inrichting van de boulevard in Egmond aan Zee.
We willen graag nog een of twee enthousiaste personen aan onze groep toevoegen.
Heeft u zelf een lichamelijke beperking of kent u iemand die mee wil denken hoe wij de Egmonden toegankelijker kunnen maken en houden?
Meld u aan via onze Facebookpagina ‘Iedereen doet mee in de Egmonden’, dan kunt ook u ervoor zorgen dat iederéén mee kan doen.
Celia Oostermeijer
